(16) هشیارى ئاڤاهیێ خۆ به!
ئهو كهسێ بڤێت ئاڤاهیێ خۆ بلند كهت، دڤێت ههر ژ سهرى خهمهكا باش ژ موكمكرنا بناخهیێن وى بخوت؛ چونكى موكمیا ئاڤاهى ژ موكمیا بناخهیێن وى دئێت.. وكار وكریارێن مرۆڤى وهكى ئاڤاهینه، بناخهیێ وان باوهریه، وههر جارهكا بناخه یێ قائیم بت دێ شێت ئاڤاهیهكێ بلند ل سهر پشت خۆ ڕاگرت، و ل وى دهمى ئهگهر هندهك ژ ئاڤاهى ههڕفت ژى چێكرنا وى دێ یا ب ساناهى بت، بهلێ بناخه ئهگهر دسست بن، ئاڤاهى خۆ ل سهر ناگرت، وههر جارهكا هندهك ژ بناخهیان ههڕفت وخراب بوو ئاڤاهى ههمى یانبارا پتر دێ ب سهرێك دا ئێت!
ژ بهر ڤێ چهندێ مرۆڤێ زانا وتێگههشتى گهلهك خهمێ ژ دورستكرن وموكمكرنا بناخهیان دخوت، ومرۆڤێ نهزان بێى بناخهیان موكم بكهت ئاڤاهیێ خۆ بلند دكهت، لهو ئاڤاهیێ وى ههر زوى ب سهر سهرێ وى دا دئێت: (أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ)(التوبة 109) ئهرێ ما وهكى ئێكن ئهوێ بناخهيێن خۆ ل سهر تهقوا خودێ وگوهدارى وڕازيبوونا وى دانابن، وئهوێ بناخهيێن خۆ ل سهر لێڤا كهندالهكێ نێزيكه بكهڤت دانابن، ڤێجا ئهو ب سهر دا بێت ووى د گهل خۆ بهاڤێته د ئاگرێ جههنهمێ دا؟
- نه، ئهو وهكى ئێك نابن.
وباوهرى (كو بناخهیه) بۆ ئاڤاكرنا كاران، وهكى هێزێیه بۆ لهشێ مرۆڤى، ههر جارهكا هێزا مرۆڤى یا موكم بت دێ شێت لهشێ وى ڕاگرت، وگهلهك نهخۆشیان ژى ژێ دهته پاش، بهلێ ئهگهر هێزا وى یا كێم بت دێ لاواز بت ونهشێت لهشى ڕاگرت، یان ئاتافان ژێ دهته پاش.
ڤێجا تو ئاڤاهیێ خۆ ل سهر هێزا بناخهیێ باوهریێ بدانه، چونكى ئهگهر هندهك ژ ئاڤاهیێ ته -هنگى- ژ بهرێك وچوو وخراب بوو ژى، دورستكرنا وى ل بهر ته دێ یا ب ساناهى بت، نه وهكى هنگیه دهمێ بناخه ب خۆ خراب دبت.. وموكمترین بناخه توئاڤاهیێ ل سهر بدانى، و د خهمێ نهبى هندى ئهو پشتى هنگى یێ بلندبت، ئهو بناخهیه یێ دو تشت تێدا ههبن:
یێ ئێكێ: كو نیاسینا ته بۆ خودێ، وزانینا ته ب ناڤ وصیفات وئهمرێ وى یا دورست بت.
یێ دووێ: خۆ ب دهستڤه بهردانا ته خوڕى بۆ خودێ وپێغهمبهرێ وى بت، نه بۆ كهسهكێ دى ژ بلى وان.
وپـشـتـى تـو بـنـاخـهى موكم دكهى، وئاڤاهى ل سهر بلند دكهى، تو وى ب باشیا ئهخلاقى سپى بكه، پـاشـى سیاجـهكێ موكم ل دۆر بدانه؛ دا ئهو ژ دوژمنان بێته پاراستن، وپهنچهرێن وى ب ماى نهتێكرنێ پهرده بكه؛ دا تێڤه بێیه ستارهكرن، وكلیلهكێ ژ زكرێ خودێ بۆ پهیدا بكه، هنگى دێ بیه خودان ئاڤاهیهكێ ئاسێ ل بهر ههر دوژمنهكى.
وپشتى ڤێ چهندێ، هشیارى ئاڤاهیێ خۆ به، ڕاسته ئهو دێ یێ ئاسێ بت، بهلێ دز دهمێ ژ دهرى بێ هیڤى دبت، ب ماهۆلكێ گونههان ئهو دێ دیوارى كون كهت، ڤێجا ئهگهر ته ژ ڤێ چهندێ نهخوار دێ هند بینى وى دیوار سمت، و د ژۆر ڤه ب سهر ته دا گرت، وهنگى دێ گهلهك زهحمهتێ بینى حهتا وى دكهیه دهر، چونكى تو دێ ب ئێك ژ سێ تشتان ڤه موژیل بى:
- یان دێ كهڤیه بن دهستێ وى، وئهو دێ ئاڤاهیێ ته ژ ته ستینت.
- یان دێ بته شریكێ ته د مالێ دا.
- یان دێ وى كهیه دهر وپشتى هنگى دێ ب پنیكرنا وێ كونێ ڤه موژیل بى یا وى د دیوارى كرى.
وئهگهر ئهو شیا بگههته د مالا ته دا، سێ ئاتافان ئهو دێ گههینته ته:
- خرابكرنا ئاڤاهى.
- برنا وى مالى یێ ته بۆ خۆ كۆمكرى.
- وبستهكرنا دزێن ههڤالێن خۆ كو ئهو ژى چاڤ ل وى بكهن.
وهنگى ڕۆژ بۆ ڕۆژێ هێزا ته دێ كێم بت، حهتا ئێدى تو خۆ ل بهر چو دوژمنان نهگرى.. ئهڤه حالێ بارا پتر ژ مرۆڤانه د گهل ڤى دوژمنى، ئهو خۆ ژێ غافل دكهن حهتا د مالێن وان دا ب سهر وان دا دگرت..
ویا ژ ڤێ ژى غهریـبـتـر ئـهوه گـهلـهك جاران ئهڤ دوژمنه خودانێ مالێ ب خۆ بۆ خۆ دكهته پاله، دهمێ دڤێت مالێ لێ خراب بكهت!
