حهدیسا ههژدێ
ئهو واقعێ مه دڤێت
18 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ـ قَالَ : قَالَ النَّبِيُّ ـ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ـ : [ إنَّ مِنْ عِبَادِ اللهِ عِبَاداً لَيْسُوا بِأَنْبِيَاءَ ، يَغْبِطُهُمُ الأنْبِيَاءُ وَالشُّهَدَاءُ ] قِيْلَ : مَـنْ هُـمْ ؟ لَعَلَّنَا نُحِبُّهُمْ ، قَالَ : [ هُـمْ قَـوْمٌ تَحَابُّوا بِنُورِ اللهِ مِنْ غَيْرِ أرْحَامٍ وَلا أَنْسَابٍ ، وُجُوهُهُمْ نُورٌ ، عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ ، لا يَخَافُونَ إذا خَافَ النَّاسُ ، وَلا يَحْزَنونَ إذا حَزِنَ النَّاسُ ] ثُمَّ قَرَأ : [ ألا إن أولياء الله لا خوف عليهم ولا هم يحزنون ] ( يونس : 62 ) . رواه الطبري وابن حبان .
ئهبوو هورهیره ـ خودێ ژێ رازى بت ـ دبێژت : پێغهمبهرى ـ سـلاڤـ لـێ بن ـ گۆت : [ ژ بهنییێن خۆ هندهك بهنى ههنه نه پێغهمبهرن ، پێغهمبهر وشههید حهسویدییێ پێ دبهن ] هندهكان گۆت : ئهو كینه ؟ بهلكى ئهم حهز ژێ بكهین ؟ پێغهمبهرى ـ سلاڤـ لـێ بن ـ گۆت : [ ئهو هندهك مرۆڤن بۆ خودێ حهز ژ ئێك ودو كرییه ژ بهر مرۆڤاینى ونـهسـهبـێ ، دێـمـێـن وان ڕۆناهـیـنـه ، وئـهو ل سهر هندهك مینبهرێن ژ ڕۆناهییێنه ، ئهو ناتسن دهمێ خهلك دترسن ، و ب خهم ناكهڤن دهمێ خهلك ب خهم دكهڤن ] پاشى وى ئهڤـ ئایهته خوند [ ألا إن أولياء الله لا خوف عليهم ولا هم يحزنون ـ هندى وهلییێن خودێنه چو ترس ل سهر وان نینه وئهو ب خهم نكهڤن ] طەبهرى وئبن حببان ڤهدگوهێزن .
مهعنا : ب ڤیانا ژ بۆ خودێ دوعات وگازیكهرێن ئیسلامێ خێرێ ههمییێ ب دهست خۆ ڤه دئینن ، و ب ڤیانا ژ بۆ خودێ دلێن وان دگههنه ئێن ، ورحێن وان پاك وبلند دبن .. وئهڤـ ڤیانا پاقژ وزهلاله یا ئیسلام ل سهر مه فهرز دكهت و ژ مه دخوازت نه كو ڤیانا حزباتییا بهرتهنگ وتهعهصصوبا كرێت .
وموسلمانان ئهگهر ب ڤى ڕهنگى حهز ژ ئێك ودو كر وڤیانا وان بۆ خودێ دبت ئهو دێ وان حهق وحقووقان ب جـهــ ئینن یێن وان ل سهر ئێك ودو ههین .
