پێشگۆتنا نڤیسهرى
إن الحمد لله، نحمده، ونستعینه، ونستهدیه، ونعوذ بالله من شرور أنفسنا وسیئات أعمالنا، من یهده الله فلا مضل له، ومن یضلل فلا هادی له، ونصلی ونسلم على نبینامحمد؛ الرحمة المهداة، أرسله الله على حین فترة من الرسل، فهدى به إلى أقوم الطرق وأوضح السبل، ففتح الله به أعیناً عمیاً وآذاناً صماً، وقلوباً غلفاً، وبعد:
گهلهك جاران خهلك گازندێ ژ دلڕقى، ونهمانا بهرهكهتێ، ووهسواس ودودلیێ كـهن، وكـو مــرۆڤ ههمى ب دنیایێ ڤه دموژیلن، وكهسێ ئاگههـ ژ وێ گۆتنا خودێ نهمایه ئهوا تێدا هاتى: ( وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ) تو قهت هزر نهكه كو خودێ یێ بێ ئاگههه ژ وى كارێ زۆردار دكهن ( (إبراهیم: 42).
مهیموونێ كوڕێ هاروونی -خودێ ژێ رازى بت- د مهعنا ڤێ ئایهتێ دا دبێژت: (ئهو دلخۆشكرنهكه بۆ وى یێ زۆردارى لێ هاتیهكرن، وگهفهكه بۆ وى یێ زۆرداریێ دكهت).
ههر وهسا خهلكێ بێ ئاگههه ژ گۆتنا خودێ ئهوا تێدا هاتى: (وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ) چو موصیبهت ب سهرێ ههوه نههاتینه ئهگهر ژ بهر كهدا دهستێ ههوه نهبت، وخودێ ههوه ب گهلهكان عهفى دكهت ژى ( (الشورى: 30).
ئیبراهیمێ كوڕێ ئهدههمى -خـودێ رهحـمــێ پــێ ببهت- دبێژت: (ئهم ژ خهلكێ بهحهشتێ بووین ب كرنا گونههێ ئبلیسى ئهم ژێ ئیناینهدهر، ویا فهره ل سهر گونههكارى كو ئهو چو تامێ ژ ژیارا خۆ نهبهت حهتا جارهكا دى بزڤڕته وهلاتێ خۆ).
وئهڤ ههمى بهلا وگرفتارى بهرههمێ گونههانه، وئهنجامێ بێ ئیفلهحیا وانه، خودایێ مهزن دبێژت: ( أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ * مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ) ئهرێ ما ئهم موسلمانان دێ وهكى تاوانباران لێ كهین، ههوه چیه هوین چاوا حوكمى دكهن ( (القلم: 35-36).
وخودایێ مهزن دبێژت: ( أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاءً مَحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۚ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ) يان ئهوێن خرابى كرين هزر دكهن كو ئهم دێ وان وهكى وان لـێ كهين يێن باوهرى ئيناى وچاكى كرين، وكو ئهم ل دنيايێ وئاخرهتێ دێ وان ئينينه ڕێزهكێ؟ پيسه حوكمه ئهو دكهن كو باش وخرابان دئيننه ڕێزهكێ ( (الجاثیة: 21).
ودبێژت: ( أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ) ئهرێ ما ئهم دێ وان يێن باوهرى ئيناى وچاكى كرين وهكى وان لـێ كهين يێن د عهردى دا دخرابكار، يان ئهم خودانێن تهقوايێ يێن خودان باوهر وهكى كافرێن سهرداچووى دێ لـێ كهين؟ ( (ص: 28).
وئهگهرا گونههێ -وهكی (شیخ الإسلام) ودێ ژێ رزی بت دبێژت- ئهوه (خودانێ گونههێ غهفلهت وشههوهت -كو هێڤێنێ خرابیێیه- وى دهاژۆن، خودێ دبێژت: (وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا) وتو گوهدارییا وى نهكه يێ مه دلێ وى ژ زكرێ خۆ بێ ئاگههـ كرى، ووى دلچوونێن خۆ ب سهر گوهدارییا خودايێ خۆ ئێخستين، وكارێ وى ههمى زهعێبوون وتێچوون بوويه ( (الكهف: 28) وههوایێ نهفسێ ئهگهر نهزانن د گهل دا نهبت بهرێ خودانى نادهته كرنا خرابییان، ئهگهر نه ئهو كهسێ ل دویڤ ههوایێ نهفسێ ژى دچت دهمێ دزانت ئهڤ كاره زیانهكا ئاشكهرا دێ گههینتێ ئهو ب تبیعهتێ خۆ دێ خۆ ژێ دهته پاش، ژ بهر ڤێ ئێكێ صهحابییان دگۆت: ههچیێ بێ ئهمرییا خودێ بكهت ئهو یێ نهزانه).
بهلێ نهزانینا ڤى ههژارى بۆ وى نابته هێجهت كو ئهو گونههێ بكهت؛ چونكى ههر كهسهكێ بشێت خۆ فێر بكهت و د گهل هندێ ژى خۆ فێر نهكهت ئهوى چو هێجهت نابن، ڤێجا یا فهره ل سهر مرۆڤێ عهقلدار كو هزرا خۆ د دویماهییا كارێ خۆ دا كهت وبزانت كانێ گونههـ چهند یا كوڕه و چ بێ ئیفلهحیێ دینته ڕێكا وى ل دنیایێ وئاخرهتێ، خودێ مه بپارێزت، ویا فهره ل سهر وى بهری ئهو گونههێ بكهت ئهو هزرا خۆ بكهت كانێ ئهو بێ ئهمرییا كێ دكهت؟ نێ ئهو یێ بێ ئهمرییا مهلكێ ههمى مهلكان دكهت كو خودێیه!
بیلالێ كوڕێ سهعدى -خودێ ژێ رازى بت- دگۆت: (بهرێ خۆ نهده بچویكییا گونههێ، بهلێ بهرێ خۆ بده مهزنییا وى یێ تو بێ ئهمرییا وى دكهى).
وتـشـتـێ بــهرێ مــن دایـــه نـڤـیـسـیـنـا ڤێ ڤهكۆلینێ ئهو سستییه یا -مخابن- ل نك گــهلــهك مـوسلمانان هـهی د دهر حهقا كرنا گونههان دا، ژ بهر وێ هزرا ل نك وان ههى كو ههما تۆبهكرن وئستفغارا ب ئهزمانى ب تنێ تێرا هندێ ههیه كو گونههێن وان ژێ ببهت!
ئبن قهییم -خودێ ژێ رازی بت- دبێژت: (گونههـ برینن، ودبت برینهك ههبت خودانێ خۆ بكوژت).
و ب ڕاستى ئهو تۆبهیا ههما ب ناڤى تۆبه بت بهس نینه، بهلكى تۆبهیهكا ژ ڕاستى یا پێتڤییه، ئهو تۆبهیا پهشێمانى وترس وئستغفاركرنا بــهردهوام د گــهل دا بــت، د گــهل كرنا كارێن قهنج وباش حهتا ئهم ببینه ژ وان یێن ڕزگار دبن ونێزیكى خودێ دبن..
خودایێ مهزن دبێژت: ( إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا)ئهو تێ نهبت یێ تۆبه بكهت وباوهریێ بینت وكارهكێ چاك بكهت، ئهوان خودێ گونههێن وان دگوهۆڕن وباشییان ددهتێ، وخودێ گونههـ ژێبرێ دلۆڤان بوویه ( (الفرقان: 70).
ودبێژت: ( وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا) وههر ئێكێ تــۆبـه بكهت، وچاكیێ بكهت، ئهوه یێ ب دورستى تۆبه دكهت و ل خودێ دزڤڕت ( (الفرقان: 71).
•ڤێجا ئهى برایێ موسلمان: ئهگهر نهفسا ته بهرێ ته دا گونههێ، وته هزرا خۆ تێدا كر، ودلێ چوو كرنا وێ، تو بیرا خۆ ل وێ بێ ئیفلهحیێ بینهڤه یا د ڤێ ڤهكۆلینێ دا هاتى، وتو بیرا خۆ ل مهزنییا خودایێ خۆ بینهڤه، و ل وان قهنجییان ژى یێن وى د گهل ته كرین، وی ساخى وسلامهتى یا دایه ته، وئهگهر وى قهنجى ب وێ د گهل ته نهكربا تو نهدشیاى خۆشیێ ب وێ گونههێ ببهى یا ته كری، ودبت تو نهشێی بگههییێ، وتو برایێ من ههڤسهنگیێ د ناڤبهرا كاران دا بكه، چونكى ئهو خۆشییا چهند دهلیڤهیانه، من هیڤیه تو هزرا تهعلاتیا زڕباریێ د گهل دا بكهى، وچو خێر د وێ خۆشیێ دا نینه یا دویماهییا وێ ئاگر بت.
دوعا وداخوازا من ژ خودێ ئهوه ئهو من وته ژ عهمى نهخۆشییان بپارێزت.
یا رهببى تو هیڤیێن من ب جـ بینه، وكارێن مه د ههمى حالهتان دا جوان بكه، وتو پێخهمهت گههشتنا رازیبوونا خۆ ڕیكێن مه ب ساناهى بێخه، وبهرێ مه بدهنه خێرێ، وتو ل دنیایێ وئاخرهتێ باشیێ بدهمه، ومه ژ عهزابا ئاگرى بپارێزه، ب رهحما خۆ.
نڤیسهر...........
