حهدیسا بیست ونههێ
بهایێ دهمى
29 ـ عَنْ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيّ قَالَ : أَتَيْنَا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ فَشَكَوْنَا إِلَيْهِ مَا نَلْقَى مِنْ الْحَجَّاجِ ، فَقَالَ : [ اصْبِرُوا فَإِنَّهُ لا يَأْتِي عَلَيْكُمْ زَمَانٌ إِلا الَّذِي بَعْدَهُ شَرٌّ مِنْهُ ، حَتَّى تَلْقَوْا رَبَّكُمْ ] سَمِعْتُهُ مِنْ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ . رواه البخاري .
زوبهیرێ كوڕێ عهدى دبێژت : ئهم هاتینه نك ئهنهسێ كوڕێ مالكى ومه گازنده ژ حهججاجى كر وئهو نهخۆشییا ژ وى دگههته مه ، ئینا وى گـۆت : [ صهبـرێ بـكـێـشن ، زهمانهك ب سهر ههوا نائێت ئهگهر یێ د دویڤ وى دا ژ وى خرابتـر نهبت ، حهتا هوین دگههنه خودایێ خۆ ] من ئهڤه یا ژ پێغهمبهرێ ههوه ـ سلاڤـ لـێ بن ـ بهیستى . بوخارى ڤهدگوهێزت .
دهمى بهایهكێ مهزن بۆ ههیه دڤـێـت مـرۆڤـ ژ دهست خۆ نهبهت ، نهخاسمه د ڤێ حهدیسێ دا ترساندنهكا مهزن بۆ ئوممهتێ ههیه ئهگهر ئهو مفایى بۆ خۆ ژ دهمى وهرنهگرن ووى زهعێ بكهن ، وتشتێ بهایێ دهمى بۆ مه دیار دكهت ئهوه یا تهفسیرزان د دهر حهقا تهفسیرا سوورهتا ( العصر ) دا دبێژن ، وهكى ( رازى ) د تهفسیرا خۆ دا دبێژت :
(( خودێ ب دهمى سویند دخوت ژ بهر وان عهجێبییێن تێدا ههین ، وچونكى خۆشى ونهخۆشى ، وساخلهمى ونساخى ، زهنگینى وفهقیرى تێدا چێ دبن ، وچونكى عهمر وژى ب تشتهكى نائێته بهاگرن ژ بهر گرانییا وى . وئهگهر ته هزار سال د تشتهكێ بێ مفا دا بره سهرى ، پاشى ته تۆبه كر و ل دهلیڤهیا دویماهییێ ژ ژییێ ته بهختهوهرى گههشته ته ، حهتا حهتایێ تو دێ مینییه د بهحهشتێ دا ، وهنگى تو دێ زانى كو ب بهاترین تشت ئهو ژییێ تهیه یێ ته ل وى دهمێ كورت بۆراندى ، ودهم ئێك ژ بناخهیێن نعمهتانه ، لهو خودێ سویندێ پێ دخوت ، ومه ئاگههدار دكهت كو شهڤ وڕۆژ دهلیڤهیهكه د ڤێت مرۆڤـ ژ دهست خۆ نهكهت ! ودهم ژ جهى ب بهاتره لهو سویند پێ هاتییه خوارن ، چونكى دهم خوڕى نعمهته وچو كێماسى تێدا نینه ، وخوسارهتێ خودان كێماسى مرۆڤه )) .
ڤێجا ههچییێ بهایێ دهمى بزانت فهره ل سهر وى كو بزانت هندى سهعهتێن ژییێ وییه یان بۆ وینه ، یان ل سهر وینه ، هنگى دێ بۆ وى ئێته گۆتن : تو وان ژ دهست خۆ نهكه .
