عه بدللاهـ - كوری خه دیجایی
ئهڤه ژی بهری پێغهمبهرینییێ بووبوو و مربوو، دویر نینه پێغهمبهری -سلاڤ لێ بن- ناڤێ بابێ خۆ دانابته سهر!
(عبد الله) ههر ئهوه یێ كو دگۆتنێ: (الطبیب) و (الطاهر)، و هندهك دیرۆكڤان دبێژن: ئهڤه دو كوڕن دی بوون، بهلێ یا دورست ئهوه ههر سی ئێك بوون.
ئهڤه ژی هێشتا یێ ساڤا مربوو.
و دهمێ پێغهمبهری -سلاڤ لێ بن- دهست ب بهلاڤكرنا ئیسلامێ كری، د ناڤ قورهیشییان دا، كافران مهسهلا مرنا كوڕێن وی بۆ خۆ ب دهلیڤه زانی و گۆتن: موحهممهد یێ بێ كوڕه دێ مال میرات بت، و بهحسێ وی نامینت، ئینا خودێ صورهتا (الكوثر) ئینا خواری و تێدا گۆت
إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ (1) فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ (2) إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ (3) یهعنى: هندى ئهمين مه خێرهكا مهزن ل دنيايێ وئاخرهتێ دا ته -ئهى موحهممهد-، وڕويبارێ كهوثهرێ ژ وێ خێرێیه، كو ل ههردو لێڤان خـيـڤـهتـێــن لـوئـلـوئێ سمتينه، وئاخا وى ژ مسكێیه. ڤێجا تو نڤێژا خۆ ههمییێ بۆ خودايێ خۆ ب تنێ بكه، وتو قوربانێ خۆ بۆ وى ب تنێ ڤهكوژه. هندى نهحهزێ ته ونهحهزێ وى تشتییه يێ تو پێ هاتى ژ هيدايهتێ وڕۆناهییێ، ئهوه يێ بێ شوينوار دبت، و ژ ههمى خێرێ دبت.
