دویماهى
پێتڤیه ئهم ل دویماهیا گونههان دئاگههدار بین وخۆ ژێ بدهینه پاش ئهگهر مه سلامهتى بڤێت، وئهڤ چهنده نابت ئهگهر ئهم خۆ ژ گونههان نهدهینه پاش وئستغفارێ نهكێشین، ئبن جهوزى دبێژت: (پێتڤیه ل سهر ههر خودان عهقلهكى ئهو خۆ ل دویماهیا گونههان هشیار بكهت، چونكى د ناڤبهرا مرۆڤى وخودێ دا چو مرۆڤاینى نینه، وئهو دادیێ ب كار دئینت، حوكمى ب عهدالهتێ دكهت، ئهگهر چ رهحما وى گونههان ڤهدگرت ژى، ئهگهر وى بڤێت ئهو مرۆڤى ب گونهها كێم دگرت، ڤێجا هشیار به هشیار).(صید الخاطر لابن الجوزي، پ: 132)
ئهڤه بوو یا من دڤیا ئیشارهتێ بدهمێ ژ بهر گرنگیا ڤى بابهتى یێ خهلهك گهلهك گازندهیێ ژێ دكهن ژ ڕهقیا دلى، ونهمانا بهرهكهتێ، ووهسواسا شهیتانى، ئهوا ئهگهرا ههمیان بێ ئیفلهحیا گونههانه، خودێ مه ژێ بپارێزت، ڤێجا ههچى خهلهتیا ههبت ژ منه، وئـهز داخوازا لێبۆرینێ ژ خودایێ مهزن دكهم.
وحهمد بۆ وى خودایى بت یێ ب قهنجیا وى چاكى ب دویماهى دئێن.
